Ağlayalım Atatürk'e



Ağlayalım Atatürk'e
Bütün dünya kan ağladı,
Süleyman olmuştu mülke,
Geldi ecel, can ağladı,

Atatürk'ün eserleri,
Söyleyecek bundan geri,
Bütün dünyanın her yeri
Ah çekti, vatan ağladı.

Bu ne kuvvet, bu ne kudret,
Var idi bunda bir hikmet
Bütün Türkler, İnönü İsmet,
Gözlerinden kan ağladı.

Uzatma Veysel bu sözü
Dayanmaz herkesin özü,
Koruyalım yurdumuzu,
Dost değil, düşman ağladı.

Aşık Veysel Şatıroğlu

Tabii gazeteci yazar Orhan Karaveli’nin böylesine değerli yaşamöyküsünü kaleme alıp çalışması biz okurlar için büyük bir nimet.. Ben henüz alıp okumadım.. Maalesef bende böylesine değerli bir filozofumuzun varlığından dün akşamki programdan haberdar olabildim..celal yalınız ile ilgili bilgileri parçalar halinde Vikipedi ve çeşitli gazetelerdeki değerli köşe yazarlarımızdan alıntılar yaparak sizlerle paylaşmak istedim. Yazarlarımızın anlatımları hemen hemen aynı olduğu için 3 kaynak olarak sizlere aktarıyorum.

Alkol Ve Masum ölüm Dün bir partiye gittim anne, bana öğütlediklerin aklımdaydı İçki içme yavrum demiştin, yalnız soda içtim anne Senin dediğini yaptığım için yüreğim gururla doluydu Diğerlerine benzemedim ve içkili araba kullanmadım Ben doğru olanı yaptım anne, tıpkı senin istediğin gibi Şimdi parti sona eriyor anne ve herkes içkili Bense arabama binerken sana tek parça geleceğimden emindim Arabayı kullanmaya başladım anne, tam yola çıkacaktım... Diğer araba beni görmedi anne, bana bir eşyaymış gibi çarptı Kaldırımda uzanmış yatarken ben yaralı, Polisin, “bu çocuk sarhoş” dediğini duydum anne Bana çarpan sarhoşsa, onun hatasını ben mi ödeyecektim anne? Burada ölüyorum anne, ne olur yanıma gel Bu bana nasıl oldu anne, hayatım bir balon gibi sönecek mi? Etraf kan dolu anne, benim kanımla Hissediyorum birazdan öleceğim... Sana son bir şey söylemek istiyorum anne, Yemin ederim hiç içmedim, İçen ben değil, onlardı anne... Galiba bana çarpanla aynı partideydik, Tek fark: o sadece sarhoş, bense ölüyorum... İnsanlar neden içer anne? Bu senin yaşamını mahvedecek... Şimdi keskin bir acı duyuyorum, tıpkı bıçak gibi... Bana vuran çocuk yürüyor, görüyorum, bu haksızlık! Ben burada yatıyor ve ölüyorum Kardeşime söyle ağlamasın anne, Babama söyle cesur olsun, Mezarımın başına, “babasının kızı” diye yazmayı unutmasın, Birileri ona içkili araba kullanmamasını söylemeli anne Eğer bunu yapsalardı, ben şimdi yaşıyor olacaktım anne Nefesim tükeniyor anne, gittikçe halsizleşiyorum Ne olur ağlama arkamdan, Ne zaman ihtiyacım olsa yanımdaydın Son bir sorum var anne, elveda demeden önce Suçlu ben olmadığım halde, ölen neden benim? Bugün internetten gezerken bu yazıyı okudum.Beni çok etkiledi.Alkol kullanarak hem kendi sağlığımıza zarar verdiğimiz gibi hemde birçok masum insanada zarar verebiliyoruz.O yüzden lütfen kendi hayatımızı düşünmüyorsak bile başkalarını düşünelim diyorum.Bir atasözü vardır.' İÇKİ BÜTÜN KÖTÜLÜKLERİN ANASIDIR'diye ne kadar güzel söylemişler.Bu yazıda aynen onu anlatıyor.Sizinle paylaşmak istedim

Hiç kimse buyur etmedi beni
Bu dünyada hiçbir yere
Ama açtım bütün kapıları tekmeleyerek
Bütün engelleri göğüsleyip yıkarak
Buyrun dediler o zaman incelikle
Buyur ettiler
Ve
Buyurdum

Elimden geldiğince görevimi yaptım
Gülümsedim hıçkırıklarımı boğarak
Sonunda kimsenin yorulmadığı denli yoruldum
Artık kapılar açık kalsın
Bundan sonra gireceklere
Şimdi dinlenmeye gidiyorum
Hoşcakal güzel dünyam.

 AZİZ NESİN