Ey dağına, taşına, kurduna, kuşuna kurban olduğum,

Havasına, suyuna, toprağına hasret kaldığımı,

Soğuk pınarlarında su içtiğim, bereketinden nasiplendiğim, 

İçimde kanayan derin yaram olduğunu bilir misin AVŞARCIĞIM.

Sen benim can özüm vatanımsın,

Bilesin ki gönlümde, gözümde tütmektesin.

Ne büyük, güzel insanları bağrında yetiştirdin,

Saf, temiz niyetli insanları topluma mal ettin,

Sıcaklığını ruhlarına, güzelliğini yüzlerine yansıttın,

Her kişde kendi renkliliğini bizlere gösterdin.

Avşarcığım; senin sıcaklığını insanlarında görmekteyim,

Kenetlenmiş birbirine gıptayla izlemekteyim,

Bozkırımın bağrında kopan can yoldaşlarımı her daim anmaktayım,

Birini diğerinden ayırt etmeden aynı sıcaklıkla sevmekteyim.

Senin insanlarına aşıladığın sıcaklığı hiçbir yerde bulamıyorum,

Berraklığını, masumluğunu istesemde yaşayamıyorum,

Sen cennetin en güze köşesi köyüm,

Senden başka hiçbir yerde tat alamıyorum.

Avşarcığım; içim sevdanla yanar yanar ağlarım,

Elbet birgün kavuşacağım günün hayaliyle avunurum,

Sahra çölündeki değerli su misali için için adını anarım,

Senin ne halde olduğunu gelen geçen dostlara sorarım.

Gurbet hasretlik çektiriyor, her daim köyümü, köylümü ararım,

Bulamayınca işte böyle nağmeler  sayfalara dökerim.

NOT: KÖY DERNEĞİ GECESİNDE OKUNMASINI İSTİYORUM EĞER SİZ DE ONAYLARSANIZ OKUNSUN VE OKUNMASIN DİYE CEVAPLARINIZI YAZIN

Sadece kayıtlı kullanıcılar yorum yazabilirler.
Lütfen hesabınıza giriş yapınız veya kayıt olunuz.

Powered by AkoComment 2.0.3!