|
İster kara haber saysın, isterse müjde Ecelle vuslatımın zamanı geldi. Ay, güneş, yıldızlar artık manasız Hayatla hesabımın son anı geldi. Yeryüzünde O’ydu hayat bağlarım Yok Böyle devrildi umut dağlarım Ciğerlerimden koptu şah damarlarım Ümitsiz bir sevginin son anı geldi. Hep onu taşıdım gittiğim yerlere Yer gök kainat O’ydu, O’ydu her zerre… Onunla doğuyordum her gün binlerce kere Hayat bağlarımı kopardı gitti… Ben habersiz, Kimse bilmiyor ki ne oldu? Meçhullere karıştı sanki yel oldu. Haykırdım, çağırım bunca yıl oldu, Bir haber bırakmadan sır oldu gitti… Toprak suskun Rüzgarlar vermiyor cevap, Bedenim, yüreğim bir en kaz bir harap. Bir müjde için oldum nice kullara türap Çaresizlik içinde terk edip gitti… Ne geldi, ne sesime verdi tek cevap ‘Ah’ içinde geçti hayatım her günüm azap, Bu günahkar kulunu bağışla Yarab, Sana dönmenin zamanı geldi. Yine de kırılamaz yüreğim onun tavrına Bir yol çizdi herhalde kendince hayatına. Her hafta bir tek gül bıraksın Kabrimin ortasına Toprağıma bir el sürse o bile bana yetti… Allah’ım ne olur onu üzme, Düşmesin dara Davacıda değilim bahtımmış kara İndirmesin o narin bedeni Düşmesin intizara Bana yaşattığı o sevgi yetti… (Hakkı Bulut)
|
Yazar pasa kocakaya açık 2007-11-13 19:26:37 hakkı babadan verdiğin bilgiler için eline sağlık deniz.. |
Sadece kayıtlı kullanıcılar yorum yazabilirler. Lütfen hesabınıza giriş yapınız veya kayıt olunuz. Powered by AkoComment 2.0.3! |