Niçin yine gözden akıyor kızıl kan
Göz yaşı bir akan çeşme akıp geliyor

Kabe’nin sultanı peygamberin öz evladı Hüseyin
Kerbela garibi Hazreti İmam Hüseyin

Kerbela toprağında kimsesiz ve yalnız kaldı
Kendi ev halkıyla ah vah veyla içinde yalnız kaldı

Garip kimsesiz yıkılan dimdik ayakta kalan
Dostları ölüp yardımcıları dağılan canım vay

Garip memlekette kimsesiz kalan
Üç oğlu altı genç kardeşi kefensiz ölen vay

Cenazeleri mezarsız olan şahı merdan
Dostları ölüp yardımcıları dağılan canım vay

Ev halkı kara giyinip göz yaşları kana dönen
Eli kalbinde gözü yaşlı kalan canım vay

Hüseyinin böyle ağıtlarını duyunca
Zeyneb sonsuz derdini dedi bir an önce

Vay yüz bin vay felek kimsesiz bıraktı beni
Dünyada dert çekmek için seçti bıraktı beni

Dünya evinde bir güzel gün nasibim olmadı
Kadınlar içinde şansı kara etti bıraktı beni

Her zaman bağrına basıp saklardı kardeşini
Zeynebin sana kurban babam Ali bıraktı beni

Ne yazık ki sabrımı taşırdı bela sesi
Hiç gelmiyor kulağıma bir dost sesi

Fırat ırmağının üzerinde iki kol oldu kalem
Dünyayı doldurdu keder dert bela sesi

Allah Aslanının oğlu gök ve yerin imamı
Bir ah söyledi gözlerinden akıttı kan yaşını


Kalbim kan ile doldu dert aldı canımı
Bu garip memlekette yoktur bilen halimi

Kırk kişi esir kalmış birde ben kaldım
Bilmem kimle sorunum var cevabını alaydım

Yüce tanrının sınırsız kudretinden cevap verildi
Sakine bu dilleriyle sakine cevap verdi


Her ne kadar sanın şöhretin yok olmuş üzülme ey Hüseyin
Senin sızlayıp ağıt ve feryatların dünyayı yıkmasın ey Hüseyin

Darda kalmış kuluma ben dost ve yardımcıyım
Ben gibi perişan bacın var ağlama ya Hüseyin

Sen benin garibim dostum ve yakın arkadaşımsın
Ben hayatın kurtuluşun sığınağıyım ya Hüseyin

Dosta varmak istiyen canından geçer can istemez
Muhabbet testinin susuzluğu acıma suyu istemez

Yezidin inadı inat
Peygamber evlatları düşer tek tek,
Yezid sana inat içmem suyu

Hüseynin acısı içimde
Kerbela çölünde nalet yezide .