|
Hoşça Kal iç ağlayarak hep gülen can |
|
Yazar Hüseyin SARIKAYA
|
|
Salı, 28 Ekim 2008 |
|
KARGALAR DA UÇMAZ Sen yaşamı bir hiciv olarak yaşadınHerkes seni anınca gülerdi ve de takılırlardıHayat onların gözünde sen gırgırı yaşardınVarsın öyle olsun hangimiz gizleyebildik kiİçimizdeki acıyı sende gizlemeyesin Yaşamın gençlik yıllarında yaşadın bir çok olumsuzluğuHep içine gömdün ve çıkış yolu kadehlerdi sankiHer bardak seni uzaklaştırdı gerçeklerdenBoş ver be bu dünya değmez be arkadaş dedin Doğrudur be can sende haklıydınAma bizleri erken terk ettin ansızınİnanamadık senin gidişine acelen neydi kiÖksüz bıraktın kadehleri özlemezler mi sanırsın seni Bazı cumartesileri İzmir yeşilovadaSohbetlerimizi de öksüz bıraktın Yine yağmur mu yağdı kanatların mı ıslandıNiye uçup gelmiyorsun bekliyoruz seni Öyle ya sende bıktın hepimizdenKar kış demedin son bir kez süzdün gümüş kanadınıAvşarcık semalarına doğru sevdiklerinin yanınaVe de sende yerini aldın sonsuzluğa dek sırtını yasladın Ölümsüz denilen ölümlü yaşama Bayram Demirtaş ağabeyimin anısına O hep yüreğimizden yaşayacak Zaman zaman uçup gelecek sonsuzlukta da
Sadece kayıtlı kullanıcılar yorum yazabilirler.
Lütfen hesabınıza giriş yapınız veya kayıt olunuz. Powered by AkoComment 2.0.3! |
|
Son Güncelleme ( Salı, 04 Kasım 2008 )
|
